Wolność materiałowa: dostosowanie bram wysuwanych do każdej architektury

Mechanizm bramy chowanej w ziemię jest zawsze ten sam: panel opuszcza się pionowo do żelbetowej kasety i znika pod poziomem terenu. Wybrany materiał nie wpływa na zasadę działania, wymiary kasety ani sposób montażu. Podczas jego doboru można więc kierować się wyłącznie estetyką: architekturą budynku, nawierzchnią podjazdu, otoczeniem działki. Wybór wypełnienia to ważna decyzja projektowa, dlatego warto go przemyśleć.

Portfolio materiałów

Konfigurowalny modułowy system ogrodzenia daje architektowi do dyspozycji kilka kategorii wypełnień, które można dopasować do konkretnego projektu. 

Stal nierdzewna i aluminium należą do najczęściej wybieranych opcji. Metalowe bramy wysuwane dobrze komponują się z większością współczesnych elewacji. Aluminium wygląda podobnie, a jednocześnie jest lżejsze, co może być korzystne przy szerokich sekcjach. Estetyka obu materiałów jest neutralna, dlatego sprawdzają się przy wielu inwestycjach. Stal nierdzewna sprawdza się tam, gdzie ogrodzenie jest wyjątkowo narażone na szkodliwe czynniki, np. kontakt z wodą, chlorem, środkami odladzającymi. Wielu architektów, kiedy projektuje bariery przy basenach lub w przestrzeniach publicznych, wybiera więc stalowe profile.

Do nieruchomości w stylu industrialnym pasują panele ze stali Corten. Ogrodzenie ma wyrazisty, surowy charakter, ponieważ pokrywa się warstwą patyny przypominającą rdzę. Taki nalot paradoksalnie zwiększa trwałość, dzięki czemu panele mogą wytrzymać dekady bez malowania i czasochłonnej konserwacji. Tego rodzaju bramy pasują np. do projektów, gdzie główną rolę odgrywają beton i cegła. Warto jednak wziąć pod uwagę, że na etapie patynowania stal Corten może barwić jasne nawierzchnie. Należy to więc uwzględnić przy projektowaniu strefy wjazdowej.

Jednym z bardziej oryginalnych materiałów jest szkło hartowane. Dzięki swojej przejrzystości sprawdza się tam, gdzie chcemy zachować widoczność, np. w rezydencjach z widokiem na piękne krajobrazy. Panele ze szkła wciąż są fizyczną granicą i sprawdzają się przy kontroli dostępu, ale nie są barierą wizualną. 

Panele HPL i spieki kwarcowe dają efekt zbliżony do kamienia, drewna lub betonu, ale w formie lekkich, odpornych na wilgoć płyt. Mają nad nimi tę przewagę, że wzór jest powtarzalny, a konserwacja mniej wymagająca. Dla architekta, który chce nawiązać do elewacji wykończonej spiekiem, to sposób na zachowanie spójności projektu i nowoczesny design ogrodzenia.

Drewno pozostaje opcją dla projektów, w których naturalność materiału jest priorytetem, choć wymaga okresowej konserwacji, zwłaszcza przy dużej wilgotności.

Opcje niestandardowe dla indywidualnych projektów

System FANCY FENCE dopuszcza również zastosowanie materiałów dostarczonych bezpośrednio przez inwestora. Możesz więc idealnie dopasować ogrodzenie do elewacji, nawierzchni tarasu lub stolarki okiennej.

Oprócz samego materiału architekt decyduje także o gęstości wypełnienia (od prześwitu 100 mm przez warianty półpełne po panele pełne), kącie ustawienia profili i przebiegu linii ogrodzenia. Konfigurowalny modułowy system ogrodzenia daje możliwości, których nie masz wybierając tradycyjne rozwiązania, możesz połączyć proste odcinki z segmentami prowadzonymi po łuku lub stworzyć łamaną linię. 

Orientacyjne porównanie kosztów wypełnień

Materiał wypełnienia wpływa na ostateczny koszt systemu, choć sam mechanizm i kaseta pozostają takie same. Aluminium często jest wariantem najbardziej przystępnym cenowo. 

Corten, HPL i spieki kwarcowe plasują się w średnim przedziale. Szkło hartowane czy stal nierdzewna często są droższe, ale zapewniają korzyści, których nie dają inne opcje: transparentność czy odporność na substancje chemiczne.

Konkretne kwoty zależą od konfiguracji, wymiarów i lokalizacji projektu. Bezpłatny konfigurator 3D pozwala porównać warianty i uzyskać od nas wycenę.

Niezależnie od tego, czy projekt wymaga surowej stali Corten, przezroczystego szkła czy spieku dopasowanego do elewacji, mechanizm pozostaje ten sam. Zmienia się tylko to, co widać. Właśnie ta swoboda sprawia, że ogrodzenie w końcu staje się naturalną częścią architektury, a nie kompromisem wymuszonym przez względy techniczne.